۲۷ رجب روز بعثت محمد (ص) و نقطه ی عطفی در سر نوشت اعراب بود دین محمد برای اعراب رهایی بخش و برای ایرانیان ........  .دوست دارم از خود محمد  سوال کنم:ایا به ایران حمله میکردی؟              

ایا تو هم مثل عمر بن الخطاب وقتی برای هدیه دادن ازادی و عدالت به ایران می امدی ان قدر دختر و زن ایرانی را به اسارت میبردی که از ترس  دعا کنی خدایا از فرزندان این زنان اسیر به درگاه تو پناه میبرم.

ایا تو هم دستور به اب انداختن کتاب هایمان که ثمره ی هزاران سال تمدن شهرنشینی است را میدادی؟ فقط و فقط به این دلیل که قران کافیست و هر چه غیر از ان است مایه ی گمراهیست 

ممکن بود تو هم ابلهی را والی شهر میکردی که یقه ی یهودیان بیچاره را بگیرد و خون بهای عیسی را از انان طلب کند.

عمر میخواست با زور شمشیر به ایرانیان درس درس عشق به خدا بدهد مردمی که خود هزاران سال  عاشق همین خدا بودند

محمد ان ارتش اسلامی اگر چیزی از خدا اموخته بود دست به چنین جنایت هایی نمیزد اگر چیزی از خدا فهمیده بود  تو برای هدایتشان ان همه عذاب نمیکشیدی و علی بر انان نفرین نمی فرستاد

محمد نمیدانم چه طرز فکری داشتی ودر چنان موقعیتی چه تصمیمی میگرفتی ولی همین که نبودی کافیست برای ایرانیانی که با خیال راحت از پیامبرشان یاد کنند.

مدت ها پیش مطلبی را در روزنامه خواندم که در مورد رابطه ی کتاب ها و آدم ها بود . نویسنده گفته بود خود را تنها بر روی کره ی زمین فرض کنید در حالی که حق انتخاب یکی از این دو را به شما دهند : آدم ها یا کتاب ها و در ادامه این طور جواب داده بود اگر در اوایل جوانی از من پرسیده می شد به راحتی جواب می دادم کتاب ها اما حالا نه . من از مادرم که زاده شدم خبری از کتاب در نهادم نبود و هنگام مرگ هم کتابی در کار نیست و دست انسان دیگری در دستم است .

درست است کتاب ها ما را با آگاهی و عقلانیت آشنا می کنند و با سکوتشان انسان ها را به تفکر دعوت می کنند . من این سوال را از عده ی زیادی پرسیدم و بر خلاف انتظارم اکثرا به کتاب اشاره می کردند . ما با آدم ها تلخی های زیادی را تجربه می کنیم همان هایی که حق ساده ی زندگی کردن را هم از ما می گیرند اما به گفته ی رومن رولان همین تلخ کامی ها قلب را می شکافند و چشمه های تازه ی زندگی را روان می سازند اما با کمی تامل می بینیم که خیلی غیر منصفانه باز هم کتاب ها ترجیح داده می شوند همان کتاب هایی که خالقی به نام انسان دارند همان هایی که خلق می شوند تا انسان دنیای خود را بشناسند .

جالب است اینجا مخلوق بر خالق برتری دارد . انسان مظهر واقعیت است و کتاب آرمان .همین انسان شیفته ی آرمان هایش است .

 

اکبر محمدی اسمی که شاید برایمان اشنا باشدو شاید هم  نه

چند روزی است در اینترنت عکسش را می بینم واولین چیزی که توجه ام را جلب می کند لباس های ساده اش است.

نمی دانم چطور ادمی بوده وچطور زندگی کرده.مهم نیست چه گرایش سیاسی ای داشته فقط مهم این است که چراغ های ذهنش روشن بوده و داشتن یک ذهن روشن یعنی نزدیک شدن به انسانیت.

   و چه سخت است انسانیت را با تمام عظمتش در یک تابوت جا داد.       

                                            

 

یک با یک برابر نیست.

شما چی فکر میکنید؟؟؟