این اخرا همه اش غر می زدم که این چلچراغ دیگه اون چلچراغی نیست که ادم با کلی ذوق می نشست از اخر تا اولشو می خوند
حتی دیگه یک خط در میان می خریدمش
حالا شماره ی اخرش جلوم بازه واشک هام همین طور سرازیر میشه
جلوی کیوسک روزنامه فروشی وایسادم و زل زدم به این همه مجله و روزنامه هایی که غریبن برام
با اینکه میدونم پنج شنبه اس و چلچراغی نیست دلم می خواد دستمو دراز کنم و یه هزاری بدم و بگم چلچراغ جدید اما به جاش دستمو میکنم توی جیبمو می رم می رم و تو دلم فحش می دم به همه ی اونایی که می خوان 9 سال خاطره ی قشنگ رو از ما بگیرن 9 سال زندگی
به صبا و سحر اس ام اس میدم میگم دارم گریه میکنم برای چل و فکر نمیکردم انقد دلم تنگ شه براش
صبا میگه منم کلی گریه کردم و ما هر چی بلدیم از چل یاد گرفتیم
سحر میگه دلم انقد گرفته که حد نداره
حس ادمی رو دارم که خبر مرگ یکی از عزیزانش رو شنیده و باور نمیکنه نمی خواد که باور کنه
یکی بیاد و بگه که چلچراغ توقیف نشده بگه که همه اش یه شوخی چلچراغیه